ANIL

Merhaba,o fazladan 5 kilo. İşi düşünce arayan arkadaş. İftara kalan saatler. Teneffüse kalan dakikalar. Kendini beğenmiş, egoist insanlar. Saçının evdeyken güzel, dışardayken çirkin olması. Yüzünde en olmadık zamanda çıkan sivilce. İçindeki o sıkıntı. O yalnızlık hissi. Uykudan uyandırıldığınız o an. Uyumanız gerekirken uyuyamadığınız zamanlar. Güvenini boşa çıkaran arkadaş. En olmadık zamanda yanaklarında hissettiğin gözyaşları. Kendisi çok iyi bir haltmış gibi başkalarını yargılayan insan. Sözlü notu vermeyen hocalar. Zorla anladığın dersler. Ne giysem derdi. Gelmeyen mesajlar. Nasılsınız, iyi misiniz? Umarım değilsinizdir, çünkü sayenizde biz iyi olamıyoruz.

(Kaynak: amerikanoyunlari-bunlar, advenaeinparadiso gönderdi)

Aniden ayağı kalkınca oluşan göz kararması ve baş dönmesi beni bazen korkutmuyor değil.

(Kaynak: nlykmu, oznurozturk gönderdi)

Benim sadece sen değildin kaybettiğim. Gidişin sadece seni almadı benden. Seninle birlikte kendimi de kaybettim. Bir garibim artık. Ben ben değilim sanki.

Öyle bıraktın ki beni. Bir anda. Hiç beklenmedik bir anda. Elim ayağım kayboldu. Tutunacak şey bulamadım. Düştüm. Öyle düştüm ki. Yardım edicek bir el bulamadım. Ölüyorum sandım. Ölemedim. Keşke ölseydim diyebilecek kadar bittim ama.

Göremedim. Duyamadım. Koklayamadım. Hissedemedim. Yokluğunda boğuldum boğuldum.

Kelimelerim terk ediyordu beni biliyor musun? O çok sevdiğin kelimelerim. Giderken onları da götürdün kalbimde birlikte. Belki bu kadar acıtmazdı gidişin böyle ani olmasaydı. Hayatım seninle konuşmak olmuştu galiba.

Bir anda yokluk. Kocaman bir yokluk. Simsiyah. Hiçbir şey yoktu. Hiçlik. Kocaman bir hiçlik. Bomboştu. Anlatabiliyor muyum? Özlemekten daha beterdi. Ölüyordum diyorum. Beynim, kalbim… Hiçbiri tam anlamıyla çalışamadı.

Telefonumu attım bir yerlere. Sabahları senin “Günaydın” mesajın olmadan hiçbir işe yaramıyor çünkü. Senin günaydın mesajın olmadan ben de bir işe yaramıyorum aslında.

Haftalardır yarı ölü gibi geziyorum. Saçlarımı kestirdim en sonunda. Sanki saçlarımla birlikte senden de kurtulacaktım, acıları atacaktım bir köşelere. Çok sevdiğin, çok sevdiğim saçlarım artık kısacık. Sevme beni diye. Senin sevdiğin bir şeyleri taşımak istemediğim için. Bir zamanlar sevdiğin. Gülümseyemiyorum bile. O küçük gamzemi uzun süredir kimselere göstermedim.

Seni hiç bırakmayacağım deyişinse hala kulaklarımda. Beynimi işgal ediyor bu ses. Beni hiç bırakmayacaktın hani? diyorum. Ağlıyorum, ağlıyorum. Sevmezdin ağlamamı. Ama ağladım. Çok ağladım. Hem de senin yüzünden. Bir martı olup çok uzaklara uçmak istedim. Hep isterdim aslında. Senin yanına uçmak isterdim. Ama şimdi daha farklı yerlere. Daha uzaklara. Çünkü o zaman aramızdaki tek şey mesafelerdi. Yanına uçabilsem hiçbir şey kalmayacaktı. Ama şimdi… Neyse ya. Ne de olsa martı falan olamayacağım.

Gözlerimi kapatsam. Son bir ayı silsem atsam. Hatta son iki ayı. Ama böyle olmasa. Hala salak gibi seviyorum çünkü.Çok yanlış bir hayattayım. Çok yanlış şeyler yaşıyorum. Çok yanlış seni yaşıyorum. Çok yanlışım. Çok yanlış. Çok.

Yanlış bir öyküdeyim. Beni yeniden yaz.

İkinci cümlenin öznesi: Sen.

Sen yoksun ama artık. Öznelerden biri eksik. Hatta ikisi. Biz de yokuz artık ne de olsa.

“Canım” dediğin bir insanı bırakmak bu kadar kolay mıydı?

Ben yapamazdım. O kadar güçlü bir insan değilim henüz.

Hele sarılıp kokusunu doya doya içime çektiğim bir insanı asla bırakmazdım. Ama sen bıraktın. Kolayca. Hiç canın yanmadan.

Başkalarına da sarıldın mı öyle? Merak ediyorum aslında.Başka birinin gözlerine de öyle güzel baktın mı? Bana baktığın gibi. Ben yapamadım merak ediyorsan söyleyeyim. Çok denedim. Ama hiç kimse bir sen olmadı. Hiç kimse yanındayken o kadar güvende hissetmedim kendimi. Sen yanımdayken her şey bitmiş gibiydi. Sadece sen vardın sanki. Başımı omzuna yasladığımda sadece ikimiz kalmıştık. Hiç kimse de olmadı işte. Hiç kimse yaşatamadı bana o hissi. Özür dilerim denedim evet. Sarıldım bir başkasına da. Ama olmadı. Kaçtım hemen. Seni bulmaya çalıştım başkalarında. Bulamadım. Her seferinde daha canım yandı.

Salak gibi sürekli ağladığımı da kabul edebilirim. Bir bilsen ah ne kızarsın.

Belki eskisi gibi olur umuduyla sana gelen her çabam da büyük bir yenilgi içine girdim.

Defalarca kaybettim.

Önce seni.

Müzikleri

Şiirleri

Kelimeleri

Beni anlatan her şeyi

Sonra kendimi işte.

Sana gelmeye çalıştım. Ama yoktun. Çoktan gitmiştin. Sana yetişmemi engelledin.

Zamanında bütün engelleri geçmem için elimi tutan sen şimdi önüme engeller koydun.

Ben ağlamazdım senden önce. Ben nefessiz kaldım sen gidince diye bağırdım bağırdım.

Ama duyan olmadı işte. Şarkılara sığındım.

Ben sensiz yapamıyorum.

Yanındayım demiştin. Asla bırakmam. Burdayım’lar. Verdiğin sözler.

Verdiği sözü tutamayan birine güvenmişim ben. Yine yanılgı. Kocaman bir yanılgı.

(olmadibaskan-deactivated2012112 gönderdi)

İşte tam da böyle…

Kiraz neden bu kadar güzel bi meyve? Hadi ateistler, bunu da açıklayın. Hadi. Noldu? Vurayım mı ha sırtına?

Ofsaytı bilen kızdan korkacksın.Çünkü ofsaytı bilen kız telefonuna Mehmet diye kaydettiğin Özge’yi de bilir, yemeğe çıktığın amca kızını da.

(Kaynak: mutlulukdiyorum, kankileryildizlardadir gönderdi)